Hidro Santa Cruz: cantas mulleres precisades violar para producir luz?

O municipio de Santa Cruz Barillas, situado ao nordés do departamento de Huehuetenango en Guatemala, sigue resistindo ao hostigamento e ao terrorismo de estado que se lle está a impor.
A empresa española Econer-Hidralia, que ten como principal benefactor a Luis Castro Valdivia (coñecido na Galiza como o “señor das minicentrais”, asociado con concesións de licencias ilícitas durante a era Fraga e con sentencias condenatorias do TSXG) instala en Guatemala no ano 2009 unha filial, Hidro Santa Cruz, baixo a presidencia de David Castro Valdivia, co obxectivo de instalar unha minicentral hidroeléctrica nunha corrente de auga que forma parte do territorio sagrado, na que se abastecen do vital líquido e pasan o seu tempo de lecer as poboadoras de 23 comunidades próximas, a pesares do rexeitamento explícito das comunidades expresado en varias ocasións a través de consultas comunitarias.

Dende entón, as comunidades mayas da zona viven nun estado de alerta e intimidación constante polas ameazas e crimes cometidos por axentes da seguridade privada da empresa, entre outros, a colocación de explosivos en lugares de paso entre as comunidades e o asasinato dun líder comunitario, Andrés Francisco Miguel, ademáis de ferir de gravidade a outros dous compañeiros.
A situación agrávase o pasado 1º de maio, cando o goberno militarista do xeneral Otto Pérez Molina, descaradamente aliado co capital transnacional declara un estado de sitio no municipio, ocupando 5 comunidades de Barillas con 500 efectivos militares e 400 policías. Oficialízase así a política de terror de estado como estratexia para implantar o medo e disolver a xusta e lexítima protesta social a través da criminalización das lideresas e líderes das comunidades. Unha situación que lembra tristemente os anos máis crueis da guerra en Guatemala.
O momento actual, despois do levantamento oficial do estado de sitio o 18 de maio, é preocupante pola criminalización que segue e a persecución de líderes e lideresas comunitarias vía o sistema formal de “xustiza”. Polo momento, hai 9 persoas encarceradas, das que pouco ou nada se sabe, con acusacións absurdas e infundadas como “desorde público”, “asociación delictiva” e “terrorismo”. Detrás das ordes de captura está a coñecida estratexia do estado de deslixitimar a loita dos pobos pola defensa dos seus territorios por medio da criminalización da protesta social e de provocar o terror como forma de paralizar a resistencia, en poucas palabras, de impor intereses alleos aos comunitarios por medio da represión armada.
Mentres tanto, os militares seguen nas comunidades atemorizando á poboación civil.
Mentres tanto, as mulleres en Barillas resisten tanto como saben, como tiveron que aprender pola súa historia de opresión. Para elas, a militarización pasa polos seus corpos. A presenza de uniformes nos seus territorios convértese nunha ameaza constante de violación sexual. As súas mensaxes contundentes, desvelan o vínculo histórico entre militarización, expropiación dos recursos naturais e violencia sexual, é dicir, que a invasión militar dos territorios comunais en beneficios de intereses neoliberais ven acompañada, sistematicamente, da expropiación dos corpos das mulleres.
Dende Galiza, un grupo de individualidades feministas/a rede feminista galega, posicionámonos en solidariedade coa loita das comunidades mayas de Barillas, en particular coa loita das mulleres que, asediadas pola deslixitimación, as ameazas, o acoso, a intimidación e a violencia sexual, seguen co firme propósito de poñer fin aos procesos históricos de abuso e expropiación da terra e dos seus corpos.

CONCENTRACCIÓN XOVES 30 NA PRAZA DE MARÍA PITA

BARILLAS SOMOS TODAS!!!

 

Anúncios

Liamola ben!!

O pasado domingo, 11 de marzo, colectivos e organizacións galegas xuntámonos para tomer as rúas de Compostela esixindo os dereitos das mulleres, deixando claro que estamos en loita e que así imos seguir.

A mani do domingo foi unha demostración histórica da fortaleza que ten o feminismo en Galiza, malia que moita xente quera non velo, cando nos artellamos en redes e deixamos de mirar a quen temos ao lado con desconfianza os resultados son bos. Miles de persoas de toda Galiza acudiron á cita, demostramos que temos ganas de pelexar e, sobre todo demostramos, que queremos facelo ao noso xeito, non nos valen as manifestacións litúrxicas, nós queremos loitar con forza, cor, raiba.

Da Coruña partimos un grupiño ben nutrido no tren, e chegamos a tempo para a partida da estación de Compostela, onde estaban agardando as compas, parecía que iamos ser uns centos, pero foi dar a curva da saída da estación e alía había, polo menos un par de miles!! a subida polo hórreo e a entrada na zona vella foi espectácular… deixa pasar!! deixapasar!! son feminista e o mundo vou mudar!! pegaba o sol e as rúas ateigadas de xente qeu se foi unindo até que na Quintana puidemos comprobar que efectivamente somos moitas e estamos dispostas a artellarnos… podedes ver fotiños no Flickr de rizlinha e no GZ Contrainfo, ademáis o compa Bocixa fixo este vídeo para Praza que demostra como temos compañeiros que loitan ao noso lado coas ferramentas que millor manexa cada quen, neste caso montando este traballo audiovisual como outros, nos que Boci sempre está.

O 8 de marzo celébrase o 11

Vídeo  realizado por nomepisesofreghao para a rede feminista galega. Como convocatoria para a manifestación nacional con motivo do 8 de marzo. Dia das mulleres en loita.

Con fotografías de rizlinha

Domingo 11 de Marzo ás 12h en Compostela. Desde a estación de tren.

A xente coruñenta imos ir no tren xuntas, sae ás 11:55, quedamos no hall da estación da Coruña ás 11:30 para sacar xuntas billetes de grupo e ir quecendo motores. Animádevos!!

TODAS A COMPOSTELA!!

 

Música de korean big skunk y Fuel For Riot

Pecha o CS Atreu!

Ante a comunicación do peche do CS Atreu o vindeiro mes de Abril, desde Nomepisesofreghao queremos mostrar todo o noso agarimo e respeto por todas as persoas que durante estes 9 anos fixeron posible a existencia da que foi a nosa casa, onde naceu o noso colectivo como un acto mais de empoderamento dentro dun espazo de creación e acción social.

O Atreu! foi un espazo con semente de rebeldía, onde naceron colectivos, accións, paixóns… onde non sempre desfrutamos, pero donde sempre loitamos, de moitos xeitos diferentes: liberando máquinas e corpos, rozándonos e partillando con xentes doutros lugares, currando, bebendo, comendo, bailando… Sen dúbida o Atreu! foi un referente na cidade durante a súa existencia e polo tanto, ante o seu peche, que deixa un certo poso de tristura, tamén queremos destacar que foi un viveiro de sementes que espallarán a súa forza creadora en novos espazos, polo que tamén miramos con ledicia como nacen mais aló das paredes a travesía de San Xosé, 2, onde deixamos a nosa pegada, unha mais no camiño…

Comunicado de peche do CS Atreu!

Depois de 9 anos de ativismo político e social, o Centro Social Atreu! fecha definitivamente as súas portas. Durante todo este tempo, o Atreu foi fogar de dúzias de iniciativas e colectivos, aportando a esta cidade um matiz de rebeldía radical e necessária. Um espaço atravessado por multitude de propostas ás que lhes deu abrigo, e que soubo, em ocassóns, romper a barreira da exclussividade com o fim de facerse plural e vissível para a povoaçóm.

O CS Atreu foi umha ferramenta que serviu de base e referente para os movementos sociais corunheses, e que agora desaparece deixando oco a novas possivilidades. O Atreu forma já parte da nossa historia recente, escrita de passeninho, de vagar, com o esforço de todas aquelas pessoas que tivemos o orgulho de chegar a formar parte do projecto ao que agora lhe damos final, sabendo que o remate dumha etapa nom é senom o comezo de outra.

Agradecemos a todas aquelas pessoas que tenham participado o seu interesse hacia este recuncho singular, o seu tempo e as súas súas energías, que permitirom manter vivo o espaço todos estes anos.

 

Camiñando cara o 8 de marzo… mulleres galegas en loita polos nosos dereitos

Nomepisesofreghao súmase aos actos convocados desde diferentes organizacións e colectivos feministas do país con motivo do Día Internacional das Mulleres (8 de Marzo). Este ano queremos marchar xuntas, porque especialmente estamos a sofrer as consecuencias do sistema que neste momento oprime con mais forza que nunca e nos fai retroceder en dereitos xa acadados.

O 11 de marzo haberá unha manifestación nacional en Compostela, que sairá ás 12:00h da estación de trens. De aquí alá levaránse a cabo diferentes actividades e accións nas comarcas por parte de aquelas persoas e colectivos que  queran ir facendo ese camiño conxunto de cara o 8 de marzo.

Aquí vos queda o vídeo da rolda de prensa anunciando e argumentando as mobilizacións que numerosos colectivos feministas de Galiza levarán a cabo con motivo do 8 de marzo de 2012:

Ademais podedes ver/descarregar os cartaces premendo nas imaxes:

    

Tamén podes aceder ao manifesto elaborado nas seguintes ligazóns:

Animámos a todas as persoas interesadas en facer este camiño con nós a que contacten para artellar accións conxuntas. Tamén vos convidamos a combinar o día 11 e irmonos todas xuntas no tren que nos leve a Compostela a manifestarnos polos nosos dereitos.

Torre de Hércules SOS

O 15 de xaneiro pechou a Torre de Hércules para unhas supostas obras que non son mais que arranxar unhas pingueiras e amañar os baños, con ese argumento botan ás 13 persoas que conforman o cadro de persoal sen subrogación dos seus contratos ante a nova empresa concesionaria.


As supostas obras manterán a Torre pechada durante mais de 2 meses e, mentres tanto 13 persoas incorporanse ás listas do paro sen opción de retornar aos seus postos de traballo, algúns dos cais levan exercendo desde que se abriu o faro hai xa 16 anos.
Desde Nomepisesofreghao queremos mostrar o noso apoio ás persoas que foron despedidas e a nosa mais enérxica repulsa ante a actitude que o Concello da Coruña está mantendo negándose a garantir a subrogación dos contratos cando saia a nova concesión que xestionará o funcionamento do emblemático edificio. Para esto sumámonos a todas as accións que programen reivindicando os seus dereitos, e convidámosvos a que así fagades tamén, difundindo o que aconteza, así como asinando o apoio en diferentes formatos:

  • Asinando físicamente e recollendo sinaturas de xente achegada, nas follas de sinaturas que podes descargar aquí para imprimir, asinar e entregar no Patachím (Rúa Orillamar, 16) ou en calquera dos locais onde vexas que fan a recollida.

Deixámosvos tamén o manifesto que leu Xurxo Souto o 15 de xaneiro na concentración de apoio, á que acudiron unhas 500 persoas e nas que pediamos mais luz!

Queremos mandar ademais un apoio moi especial a unha muller loitadora, que empuñou a fregona violeta cando na súa familia se viu afectada tamén polo ERE de Caramelo, agora empuña a fregona de novo porque dous postos de traballo da súa familia foron pechados xunto coa porta do faro, unha muller que empuñou a fregona durante toda a súa vida e que da tanta luz coa súa forza como a propia torre e que a nosa compa Marta Paz captou e plasmou nesta fermosa pintura:

Forza compas!!

 

Ciclo de debates: “Retomar o público, defender o común”

A partir do 26 de xaneiro e durante todo febreiro poderemos asistir a diferentes debates sobre dereitos sociais, políticos e económicos que terán lugar na Coruña, en diferentes espazos, todos ás 20:00h:

dereitos e lingua
26 de xaneiro con Celso Alvarez Cáccamo
no CS Gomes Gaioso
 
dereitos e educación
1 de febreiro con Mariló Candedo no CS Atreu!
 
dereitos e comunicación
3 de febreiro con Víctor Sampedro na Galería Sargadelos
 
dereitos e vivenda
9 de febreiro coa RDS, Ergosfera e STOP Desfiuzamentos
na AVV Atochas-Monte Alto-Torre de Hércules
 
dereitos e economía
15 de febreiro na Galería Sargadelos