Sumámonos ao paraugas feminista: ante a treboada, coidados trans-inclusivos

Desde Nomespisesofreghao sentímonos identificadas coa proposta do paraugas feminista. A nosa volta a este espazo tivo moito que ver coa preocupación do que está a acontecer nos feminismos entre as propias compañeiras. Reaccións orquestadas que pretenden botar gasolina a lumes que sabemos e cremos que podemos abordar desde a sororidade, o debate e a reflexión, sabendo situar onde temos que poñer o foco e non deixar que a nosa axenda veña marcada por loitas de poder.

Non pode ser casual que, ante a democratización do feminismo, a toma das rúas nos últimos 8M, a visibilidade e a chegada de moitísimas compañeiras novas que, por fin se sinten interpeladas pola loita contra o patriarcado, xenere en determinados espazos de poder hexemónico reaccións en contra. Reméxense porque saben que o feminismo traspasou os muros da academia, das fronteiras de clase que as mantiña vivindo a costa dun movemento que é de todas. Buscan un espazo no que seguir mantendo estructuras onde unhas falan e teorizan mentras o resto baixa a unha lameira no que nós non queremos entrar, a non ser que teñamos que defendernos ou defender o que tanto está custando acadar, espazos que xa non imos ceder, onde as compañeiras trans, as traballadoras sexuais, as racializadas, as precarias constrúan espazos seguros e espazos de expresión, escoita e apoio mutuo.

Por isto nos sumaremos a calquera iniciativa que parta de supostos tan básicos para nós como estes e un deles é a iniciativa do #ParaugasFeminista, subimos a continuación o texto e vos convidamos a visitar o site web para comprobar o listado de colectivos e persoas asinantes durante os 10 primeiros días de campaña, onde se acadaron mais de 1.100 apoios.

paraugas_gal-3

Somos mulleres que participamos en movementos feministas dende ámbitos diversos. Estamos preocupadas polo aumento da violencia nos debates feministas, especialmente nos últimos meses, nos que vemos como medra a toxicidade nas redes sociais e como dana os espazos de debate e activismo.

Independentemente das posicións que tome cada unha de nós respecto ao xénero, ao suxeito do feminismo ou á teoría queer, pensamos que as mensaxes tránsfobas, misóxinas e crueis non teñen cabida. Estamos fartas de ver ataques persoais, insultos orquestrados e manipulacións interesadas. Tamén estamos cansas das formas que se impoñen nas redes sociais, marcadas pola urxencia, a caricaturización e a perda de matices. Por todo isto, agora dicimos basta e abrimos o paraugas: un paraugas para protexer da treboada a todas as compañeiras feministas que están sendo violentadas, un paraugas baixo o que resgardarse, un paraugas que abre un espazo seguro para pensar e falar.

Unha das cousas que nos teñen ensinado os feminismos é a capacidade de aprender xuntas. Esa aprendizaxe sempre estivo atravesada por contradicións e debates moi complexos, pero sempre atopamos maneiras de avanzar nos asuntos nos que si estamos de acordo. Confiamos en que esta vez tamén será así.

As persoas que nos sumamos a este paraugas dicimos basta ás violencias entre compañeiras feministas. Nos comprometemos a poñer o noso esforzo para non deixarnos levar polas dinámicas tóxicas e conseguir que os feminismos sigan sendo espazos seguros e coidadosos para todas. Apoiamos e mandamos moito amor a todas as compañeiras trans e a todas as disidentes da norma cisheteropatriarcal. Con xenerosidade, intelixencia colectiva e empatía, protexémonos das treboadas e esperamos encontrarnos con todas vós nos movementos feministas.

O Concello da Coruña disposto a aloxar maltratadores en hoteis polo feito de selo

O pasado 31 de marzo, en pleno confinamento, saiu un artigo no xornal de maior tirada local onde se facía un resumo dos servizos que a cidadanía coruñesa tiña á súa disposición desde a área denominada “Igualdade, Benestar social e Participación Cidadá” na que, case desaparcibido ao final líase o seguinte: 

Violencia de género. Se ha preparado un protocolo interno para atender a las mujeres víctimas de violencia de género que tengan que convivir con su agresor en el período de cuarentena. El Ayuntamiento cuenta además con 13 plazas en habitaciones con baño, más los menores que acompañen, para dar residencia alternativa a las víctimas y facilitar el aislamiento individual. En la Casa de Acollida para Mulleres se han dispuesto espacios de aislamiento que utilizan seis mujeres y cuatro menores, y en otras dependencias se ha dado alojamiento a otras tres mujeres y otros tantos menores de edad. A petición de la Justicia, se han reservado varias habitaciones para hombres con orden de alejamiento, que se encuentren en situación de abandono del hogar sin otra alternativa

HotelElResplandorA información ten trampa e resulta, cando menos, chocante que desde un área de goberno municipal, que ten competencias en atención a situacións de violencia de xénero, se lle ofreza aloxamento en habitacións de hotel a maltratadores, polo feito de selo, cando o habitual para persoas sen recursos habitacionais son outras opcións. Naquel momento, en pleno confinamento, o concello abrira un albergue provisional en Riazor para persoas en situación de senfogarismo (ademais de existir outros na cidade), pero un maltratador con necesidade de aloxamento podía ser derivado a un hotel en lugar dun albergue, a pregunta é: por que unha orde de alonxamento dota dun previlexio á hora de ser atendido por un recurso público? Evidentemente é unha decisión política bastante alarmante.

Sobre os recursos de acollemento e as mulleres

O feminismo sempre cuestionou a existencia de casas de acollemento polo modelo que representan, aceptanse porque a realidade é que as mulleres precisan esa protección xa que son elas as que, aínda que sexa inxusto, fuxen dos fogares no momento de tomar a decisión de separarse dos seus maltratadores e é a administración pública a que debe darlles resposta. Evidentemente é unha resposta insuficiente, se ademais entramos a valorar as opcións que se ofrecen desde a Xunta de Galicia cando falamos de axudas a vivenda teremos material para outro post, e farémolo. Desgrazadamente co paso dos anos a situación non da a volta e as casas de acollemento seguen a ser útiles en situacións de emerxencia habitacional, pero as necesidades das mulleres que os precisan si varíaron, e moito, nos últimos anos, sen que a maioría dos recursos se adaptasen ás novas realidades. 

CasaIsaValladares

Ilustración de Isa Valladares

A día de hoxe se demanda desde organizacións feministas e desde os servizos especializados que os recursos habitacionais se adapten a necesidades de mulleres que, por diversas circunstancias, como o seu estado de saúde mental ou vinculadas a consumos tóxicos, son excluídas dos recursos existentes sen ofrecerlles alternativas estables, non hai recursos habitacionais para elas e as súas fillas e fillos cando pasan por una situación de violencia machista que as bota á rúa. Provisionalmente, nalgúns casos se xestionan recursos puntuais de emerxencia como habitacións ou mesmo albergues se é que as aceptan. 

En vista dunha realidade que non acaba de ser reconducida saber que si hai recursos habitacionais específicos para maltratadores polo feito de selo xenera, cando menos, impotencia e raiba porque nos mostra que efectivamente non hai interese político real en reconducilo nin a levar a cabo políticas públicas feministas pretendendo que, únicamente mantendo un termo no nome dunha concellaría, non se vai facer patente o total desmantelamento da mesma.

Políticas públicas feministas no Concello da Coruña 

O PSOE fai bandeira do seu feminismo, tirando da elaboración de algunhas leis que obviamente foron un avance innegable, pero non se pode vivir de rendas e hai que demostrar que efectivamente o é. Mentras que a nivel estatal promoven ataques ás súas socias de goberno para tentar manter unha lexitimidade que non entenden se non leva os seus nomes, a nivel local o desmantelamento da área de igualdade é notorio.

Foi no bipartito (2007-2011) cando se lle deu o primeiro impulso ás políticas feministas no Concello da Coruña, creando un área específica que, xunto a Participación Cidadá, lideraba Margarida Vázquez Veras, daquela no BNG. A separación da aŕea de servizos sociais foi unha aposta política baseada na parcelación de áreas, algo moi habitual nos gobernos de coalición que o BNG soubo aproveitar lanzando políticas innovadoras e implementando servizos que viñeron para quedar (CIM, canguraxe…). A chegada do Partido Popular pasou polos servizos de igualdade de puntillas, xa eran anos no que era moi impopular retirar determinados servizos e o Señor Lorenzo decidiu non retirar sobre o papel, pero invisibilizar absolutamente todo o que puido os servizos e programas de igualdade, o bo é que os equipos consolidados lograron sobrevivir á invisibilidade co seu bo facer, algo ao que as feministas, sexan militantes e/ou cadros técnicos, están moi afeitas a facer.

A Marea Atlántica apostou de novo pola separación da área de igualdade (e diversidade) da de Xustiza social e coidados, decisión mais ou menos acertada según por onde se mire. políticamente interesante pero con algunhas desventaxas: a escaseza de persoal e orzamentos fixo moi complicado reconstruir un área sen consolidar, mal que ben fíxose. A chegada do PSOE ao goberno local, en minoría, fixo preciso negociar liñas vermellas como manter as áreas de igualdade e participación, polo tanto figuran no nome dunha macroárea que, lonxe de soster os avances, devolve a igualdade a 2014, unifica ao persoal e unifica as prioridades nas que nunca están proxectos de igualdade, deixa facer ao persoal específico consolidado (nomeadamente o CIM e o COF) pero o resto de proxectos desaparecen, salvo aqueles asinados nos pactos que, simplemente deixa que sigan cumplindo o seu único fin de non romper o contrato coa Marea Atlántica pero retíralles toda presencia e visibilidade, así o espazo das diversidades queda agochado, a escola de empoderamento feminista desaparece sixilosamente, a transversalidade nin se sabe (malia ter unha ordenanza, saelles gratis incumplila) o consello de igualdade nin se menciona e o 8m ou o 25N voltan ser días nos que poñer unha chapa e uns chíos pero carecen de programación e aposta sotida no tempo… porque poñer unha chapa e decir que ai atrás fixeron leis pioneiras é o que queda do feminismo do PSOE, e a cambio a área de igualdade do Concello da Coruña disposto a pagar habitacións a maltratadores xerando un privilexio baseado en iso, en ser maltratadores.

As feministas tumbamos unha lei, un ministro e un fascista na política

A falta de seguir falando entre nós do que supuxo a retirada do preproxecto de lei que Fachardón quería aplicar sobre o aborto, o primeiro que queremos facer é felicitarnos a todas as feministas polo traballo feito.

É un fito histórico que a loita da rúa tumbe non só unha proposta de lei, senón que esto leve a demisión dun ministro e a súa retirada da política.

photo60367878925428735

O PP leva tempo tentando quitarnos esa forza, e baseaba as súas dúbidas sobre a retirada ou non da lei a división interna no partido, mais por aí non pasamos, se ben é certo que moitas persoas que votan ao PP non estaban dacordo coa lei Gallardón, esto tamén é resultado da loita histórica dos feminismos, polo que nós celebrámolo como unha victoria nosa.

Hai varios pontos a deixar claros sobre o acontecido:

  1. Gañou o feminismo, acadou un obxectivo que se buscaba, a retirada da lei Gallardón, eso xa quedou claro.
  2. O feminismo, ou os feminismos, demos unha leción, non só aos gobernantes, senón tamén aos propios movementos sociais que, nestes tempos, estamos na rúa loitando por todos os ataques ao que nos vemos sometidas polas políticas neoliberais do PPSOE. Esta leción é que nos feminismos loitamos doutro xeito, aprticipamos doutro xeito e mudamos as cousas, incluso as rompemos, como se viu onte. Polo que reclamamos que teñades esto en conta e reformulemos moitos xeitos clásicos de loita, non desdeñables, pero incorporemos novas formas, novas metodoloxías, funcionan compas!!
  3. Dentro dese xeitos de funcionamento queremos facer unha mención especial non só a todas as compañeiras e compañeiros que loitan e participan desde a perspectiva feminista e modifican estruturas, tamén a algunhas estruturas que, aínda que parten coa reticencia dos feminismos mais autónomos, neste caso tamén deron unha leción metodolóxica. Conformouse no país unha estrutura, aparentemente do mais clásica: unha plataforma de organizacións, a Plataforma Galega Polo Dereito ao Aborto. Fuxindo en moitos casos do xeito de facer das propias organizacións que a conforman, as mulleres que alí estaban apostaron por incorporar compañeiras, adscritas ou non, que tiñan ese desexo común de artellar unha rede feminista que, baixo o mesmo paraugas lilá, definise acordos básicos suficientes para traballar xuntas. Creouse e ante esta vitoria que viamos vir, xa todas mostraron/mos o desexo de seguir, que esto so foi o inicio… a ver se son/mos quen de darlle continuidade.
  4. Esta é unha vitoria, sen dúbida, mais non imos desactivar a #AlertaFeminista, este goberno prepara unha reforma da lei actual, sobre todo no que se refire á capacidade de decisión das mulleres de 16 e 17 anos. Cremos que estas mulleres non toman unha decisión inconsciente, senón que decidir sobre a súa maternidade é algo que lles vai acompañar toda a vida, polo que non queremos que se faga unha reforma da lei nese aspecto. Tamén preparan unha lei de fmailia, supoñemos que ao xeito da que xa nos colaron na Galiza, e imos estar opoñéndonos coa mesma forza.
  5. A lei actual foi un avance, mais non é a lei que queremos tampoco, queremos unha lei que definitivamente proporciones o ACCESO UNIVERSAL AO ABORTO SEGURO E NO SISTEMA PÚBLICO DE SAÚDE. A lei actual non da ese acceso universal e segue derivando intervencións voluntarias de embarazo a redes sanitarias privadas. Como vedes non falamos de Aborto GRATUITO, que remos un ABORTO que se practique no sistema público de saúde que xa mantemos nós.


Con todo esto non queremos empañar a alegría que nos supuxo ver onte a Fachardón caer, por eso o celebramos, e, como no0s é propio, seguiremos esta loita bailando así celebramos e loitamos. convocámosvos pois a sair á rua este domingo con nós, na Coruña será ás 12:00 no campo da leña. No resto das cidades galegas:

28Setembo2014

– Compostela: Concentrámonos na Praza de Praterías ás 12h
– Ferrol: Pasarrúas, saída ás 12 do Cantón e remate na Praza do Inferniño ás 13h
– Vigo: às 11:30h no palco da Alameda de Bouzas.
– Ourense: (por confirmar)

 

 

Viva Miss Travesti Corunha 2014 livre de violência e racismo.

Nomepisesofreghao asinamos e difundimos nas nosas redes o seguinte post proposto por Rubém Centeno Paradela, un dos patrocinadores do Miss Travesti Corunha 2014 descoñecendo que AGAI ía ser outra das entidades patrocinadoras.

Desde Nomepisesofreghao a convocatoria desta festa non nos resultaba políticamente moi atractiva por diferentes motivos, pero ante o coñecemento do patrocinio de AGAI sí queremos apoiar públicamente a reflexión que o noso compañeiro fai, aquó vola deixamos:

A organizaçom da festa Miss Travesti Corunha 2014 deve desmarcar-se claramente da politizaçom interessada que a associaçom racista AGAI pretende realizar desta festa.  Como mulheres nom podemos ficar caladas ante a violência, os crimens e a crescente militarizaçom da sociedade que se está a viver baixo a ocupaçom militar e o apartheid nos territórios palestinos, que por suposto repercute de forma moito mais profunda em todas as minorias, como as mulheres ou os gais, lésbicas e trans. Por favor difundide, Miss Travesti Corunha 2014 nom pode ver-se empanhada por este desafortunado apoio.

Para quen lle interese poñemos aquí a ligazón ao manifesto LGTBQ de BDS Galiza

Orgullo Bukanero, Mach(irul)ismo en Riazor. O aborto importa?

O pasado 16 de febreiro en Riazor, no partido do Deportivo co Sporting de Xixón, a Plataforma polo Dereito ao Aborto da Coruña levamos a cabo unha acción no estadio despregando unha faixa polo Aborto Libre e Gratuito e convocando á manifestación nacional que tería lugar o 9 de marzo en Compostela. A polémica saltou aos medios, xa que a faixa foi retirada inmediatamente pola seguridade do Clube alegando que non ían permitir faixas que non tivesen que ver co estrictamente deportivo, pola contra, nese partido permitíuse que a afición do Sporting mostrase simboloxía profeixista, o cal deu lugar a que a polémica tivese aínda mais repercusión mediática.

FaixaAbortoRiazor

Continuar a ler

Clausura da exposición “As históricas somos o máximo” de Marta Paz

Lugar: Galería Arte Imagen (Ramón y Cajal, 5-baixo. A Coruña)
Data e hora
: Xoves 13 de setembro de 2012 ás 20:00h

Mesa sobre a importancia do papel das mulleres na República e a incidencia que este traballo tivo nos dereitos adquiridos en prol da igualdade. Participarán:

  • Marta Paz: autora da exposición e membra do colectivo Nomepisesofreghao
  • Lola Ferreiro: activista e investigadora sobre a república desde a perspectiva feminista.

Enriqueta Otero

A exposición “As históricas somos o máximo” que se clausura consta de varias series que representan mulleres que loitan e loitaron, unha liña de traballo que Marta Paz leva tempo explorando e combinando coa súa militancia feminista e tamén tecnolóxica. Como exemplo, a serie MaisQuePublicanas está acompañada da elaboración de un blogue ao que se pode acceder neste enderezo: http://maisquepublicanas.wordpress.com/ e tamén a partir de códigos QR inseridos nos cadros, onde profundizar un pouco na vida de cada muller retratada.

Para este acto se contará coa presenza da artista Marta Paz que explicará as súas motivacións con respeito á exposición e estará acompañada de Lola Ferreiro (investigadora e activista feminista) que ilustrará o contexto no que as mulleres representadas nesta serie loitaron, acadando dereitos que hoxe entendemos básicos.

Coas aportacións que alí se fagan Marta Paz pretende abrir novas liñas de traballo para seguir coa serie de mulleres republicanas MaisQuePublicanas.

Liamola ben!!

O pasado domingo, 11 de marzo, colectivos e organizacións galegas xuntámonos para tomer as rúas de Compostela esixindo os dereitos das mulleres, deixando claro que estamos en loita e que así imos seguir.

A mani do domingo foi unha demostración histórica da fortaleza que ten o feminismo en Galiza, malia que moita xente quera non velo, cando nos artellamos en redes e deixamos de mirar a quen temos ao lado con desconfianza os resultados son bos. Miles de persoas de toda Galiza acudiron á cita, demostramos que temos ganas de pelexar e, sobre todo demostramos, que queremos facelo ao noso xeito, non nos valen as manifestacións litúrxicas, nós queremos loitar con forza, cor, raiba.

Da Coruña partimos un grupiño ben nutrido no tren, e chegamos a tempo para a partida da estación de Compostela, onde estaban agardando as compas, parecía que iamos ser uns centos, pero foi dar a curva da saída da estación e alía había, polo menos un par de miles!! a subida polo hórreo e a entrada na zona vella foi espectácular… deixa pasar!! deixapasar!! son feminista e o mundo vou mudar!! pegaba o sol e as rúas ateigadas de xente qeu se foi unindo até que na Quintana puidemos comprobar que efectivamente somos moitas e estamos dispostas a artellarnos… podedes ver fotiños no Flickr de rizlinha e no GZ Contrainfo, ademáis o compa Bocixa fixo este vídeo para Praza que demostra como temos compañeiros que loitan ao noso lado coas ferramentas que millor manexa cada quen, neste caso montando este traballo audiovisual como outros, nos que Boci sempre está.

Camiñando cara o 8 de marzo… mulleres galegas en loita polos nosos dereitos

Nomepisesofreghao súmase aos actos convocados desde diferentes organizacións e colectivos feministas do país con motivo do Día Internacional das Mulleres (8 de Marzo). Este ano queremos marchar xuntas, porque especialmente estamos a sofrer as consecuencias do sistema que neste momento oprime con mais forza que nunca e nos fai retroceder en dereitos xa acadados.

O 11 de marzo haberá unha manifestación nacional en Compostela, que sairá ás 12:00h da estación de trens. De aquí alá levaránse a cabo diferentes actividades e accións nas comarcas por parte de aquelas persoas e colectivos que  queran ir facendo ese camiño conxunto de cara o 8 de marzo.

Aquí vos queda o vídeo da rolda de prensa anunciando e argumentando as mobilizacións que numerosos colectivos feministas de Galiza levarán a cabo con motivo do 8 de marzo de 2012:

Ademais podedes ver/descarregar os cartaces premendo nas imaxes:

    

Tamén podes aceder ao manifesto elaborado nas seguintes ligazóns:

Animámos a todas as persoas interesadas en facer este camiño con nós a que contacten para artellar accións conxuntas. Tamén vos convidamos a combinar o día 11 e irmonos todas xuntas no tren que nos leve a Compostela a manifestarnos polos nosos dereitos.

Torre de Hércules SOS

O 15 de xaneiro pechou a Torre de Hércules para unhas supostas obras que non son mais que arranxar unhas pingueiras e amañar os baños, con ese argumento botan ás 13 persoas que conforman o cadro de persoal sen subrogación dos seus contratos ante a nova empresa concesionaria.


As supostas obras manterán a Torre pechada durante mais de 2 meses e, mentres tanto 13 persoas incorporanse ás listas do paro sen opción de retornar aos seus postos de traballo, algúns dos cais levan exercendo desde que se abriu o faro hai xa 16 anos.
Desde Nomepisesofreghao queremos mostrar o noso apoio ás persoas que foron despedidas e a nosa mais enérxica repulsa ante a actitude que o Concello da Coruña está mantendo negándose a garantir a subrogación dos contratos cando saia a nova concesión que xestionará o funcionamento do emblemático edificio. Para esto sumámonos a todas as accións que programen reivindicando os seus dereitos, e convidámosvos a que así fagades tamén, difundindo o que aconteza, así como asinando o apoio en diferentes formatos:

  • Asinando físicamente e recollendo sinaturas de xente achegada, nas follas de sinaturas que podes descargar aquí para imprimir, asinar e entregar no Patachím (Rúa Orillamar, 16) ou en calquera dos locais onde vexas que fan a recollida.

Deixámosvos tamén o manifesto que leu Xurxo Souto o 15 de xaneiro na concentración de apoio, á que acudiron unhas 500 persoas e nas que pediamos mais luz!

Queremos mandar ademais un apoio moi especial a unha muller loitadora, que empuñou a fregona violeta cando na súa familia se viu afectada tamén polo ERE de Caramelo, agora empuña a fregona de novo porque dous postos de traballo da súa familia foron pechados xunto coa porta do faro, unha muller que empuñou a fregona durante toda a súa vida e que da tanta luz coa súa forza como a propia torre e que a nosa compa Marta Paz captou e plasmou nesta fermosa pintura:

Forza compas!!