O Concello da Coruña disposto a aloxar maltratadores en hoteis polo feito de selo

O pasado 31 de marzo, en pleno confinamento, saiu un artigo no xornal de maior tirada local onde se facía un resumo dos servizos que a cidadanía coruñesa tiña á súa disposición desde a área denominada “Igualdade, Benestar social e Participación Cidadá” na que, case desaparcibido ao final líase o seguinte: 

Violencia de género. Se ha preparado un protocolo interno para atender a las mujeres víctimas de violencia de género que tengan que convivir con su agresor en el período de cuarentena. El Ayuntamiento cuenta además con 13 plazas en habitaciones con baño, más los menores que acompañen, para dar residencia alternativa a las víctimas y facilitar el aislamiento individual. En la Casa de Acollida para Mulleres se han dispuesto espacios de aislamiento que utilizan seis mujeres y cuatro menores, y en otras dependencias se ha dado alojamiento a otras tres mujeres y otros tantos menores de edad. A petición de la Justicia, se han reservado varias habitaciones para hombres con orden de alejamiento, que se encuentren en situación de abandono del hogar sin otra alternativa

HotelElResplandorA información ten trampa e resulta, cando menos, chocante que desde un área de goberno municipal, que ten competencias en atención a situacións de violencia de xénero, se lle ofreza aloxamento en habitacións de hotel a maltratadores, polo feito de selo, cando o habitual para persoas sen recursos habitacionais son outras opcións. Naquel momento, en pleno confinamento, o concello abrira un albergue provisional en Riazor para persoas en situación de senfogarismo (ademais de existir outros na cidade), pero un maltratador con necesidade de aloxamento podía ser derivado a un hotel en lugar dun albergue, a pregunta é: por que unha orde de alonxamento dota dun previlexio á hora de ser atendido por un recurso público? Evidentemente é unha decisión política bastante alarmante.

Sobre os recursos de acollemento e as mulleres

O feminismo sempre cuestionou a existencia de casas de acollemento polo modelo que representan, aceptanse porque a realidade é que as mulleres precisan esa protección xa que son elas as que, aínda que sexa inxusto, fuxen dos fogares no momento de tomar a decisión de separarse dos seus maltratadores e é a administración pública a que debe darlles resposta. Evidentemente é unha resposta insuficiente, se ademais entramos a valorar as opcións que se ofrecen desde a Xunta de Galicia cando falamos de axudas a vivenda teremos material para outro post, e farémolo. Desgrazadamente co paso dos anos a situación non da a volta e as casas de acollemento seguen a ser útiles en situacións de emerxencia habitacional, pero as necesidades das mulleres que os precisan si varíaron, e moito, nos últimos anos, sen que a maioría dos recursos se adaptasen ás novas realidades. 

CasaIsaValladares

Ilustración de Isa Valladares

A día de hoxe se demanda desde organizacións feministas e desde os servizos especializados que os recursos habitacionais se adapten a necesidades de mulleres que, por diversas circunstancias, como o seu estado de saúde mental ou vinculadas a consumos tóxicos, son excluídas dos recursos existentes sen ofrecerlles alternativas estables, non hai recursos habitacionais para elas e as súas fillas e fillos cando pasan por una situación de violencia machista que as bota á rúa. Provisionalmente, nalgúns casos se xestionan recursos puntuais de emerxencia como habitacións ou mesmo albergues se é que as aceptan. 

En vista dunha realidade que non acaba de ser reconducida saber que si hai recursos habitacionais específicos para maltratadores polo feito de selo xenera, cando menos, impotencia e raiba porque nos mostra que efectivamente non hai interese político real en reconducilo nin a levar a cabo políticas públicas feministas pretendendo que, únicamente mantendo un termo no nome dunha concellaría, non se vai facer patente o total desmantelamento da mesma.

Políticas públicas feministas no Concello da Coruña 

O PSOE fai bandeira do seu feminismo, tirando da elaboración de algunhas leis que obviamente foron un avance innegable, pero non se pode vivir de rendas e hai que demostrar que efectivamente o é. Mentras que a nivel estatal promoven ataques ás súas socias de goberno para tentar manter unha lexitimidade que non entenden se non leva os seus nomes, a nivel local o desmantelamento da área de igualdade é notorio.

Foi no bipartito (2007-2011) cando se lle deu o primeiro impulso ás políticas feministas no Concello da Coruña, creando un área específica que, xunto a Participación Cidadá, lideraba Margarida Vázquez Veras, daquela no BNG. A separación da aŕea de servizos sociais foi unha aposta política baseada na parcelación de áreas, algo moi habitual nos gobernos de coalición que o BNG soubo aproveitar lanzando políticas innovadoras e implementando servizos que viñeron para quedar (CIM, canguraxe…). A chegada do Partido Popular pasou polos servizos de igualdade de puntillas, xa eran anos no que era moi impopular retirar determinados servizos e o Señor Lorenzo decidiu non retirar sobre o papel, pero invisibilizar absolutamente todo o que puido os servizos e programas de igualdade, o bo é que os equipos consolidados lograron sobrevivir á invisibilidade co seu bo facer, algo ao que as feministas, sexan militantes e/ou cadros técnicos, están moi afeitas a facer.

A Marea Atlántica apostou de novo pola separación da área de igualdade (e diversidade) da de Xustiza social e coidados, decisión mais ou menos acertada según por onde se mire. políticamente interesante pero con algunhas desventaxas: a escaseza de persoal e orzamentos fixo moi complicado reconstruir un área sen consolidar, mal que ben fíxose. A chegada do PSOE ao goberno local, en minoría, fixo preciso negociar liñas vermellas como manter as áreas de igualdade e participación, polo tanto figuran no nome dunha macroárea que, lonxe de soster os avances, devolve a igualdade a 2014, unifica ao persoal e unifica as prioridades nas que nunca están proxectos de igualdade, deixa facer ao persoal específico consolidado (nomeadamente o CIM e o COF) pero o resto de proxectos desaparecen, salvo aqueles asinados nos pactos que, simplemente deixa que sigan cumplindo o seu único fin de non romper o contrato coa Marea Atlántica pero retíralles toda presencia e visibilidade, así o espazo das diversidades queda agochado, a escola de empoderamento feminista desaparece sixilosamente, a transversalidade nin se sabe (malia ter unha ordenanza, saelles gratis incumplila) o consello de igualdade nin se menciona e o 8m ou o 25N voltan ser días nos que poñer unha chapa e uns chíos pero carecen de programación e aposta sotida no tempo… porque poñer unha chapa e decir que ai atrás fixeron leis pioneiras é o que queda do feminismo do PSOE, e a cambio a área de igualdade do Concello da Coruña disposto a pagar habitacións a maltratadores xerando un privilexio baseado en iso, en ser maltratadores.

As feministas tumbamos unha lei, un ministro e un fascista na política

A falta de seguir falando entre nós do que supuxo a retirada do preproxecto de lei que Fachardón quería aplicar sobre o aborto, o primeiro que queremos facer é felicitarnos a todas as feministas polo traballo feito.

É un fito histórico que a loita da rúa tumbe non só unha proposta de lei, senón que esto leve a demisión dun ministro e a súa retirada da política.

photo60367878925428735

O PP leva tempo tentando quitarnos esa forza, e baseaba as súas dúbidas sobre a retirada ou non da lei a división interna no partido, mais por aí non pasamos, se ben é certo que moitas persoas que votan ao PP non estaban dacordo coa lei Gallardón, esto tamén é resultado da loita histórica dos feminismos, polo que nós celebrámolo como unha victoria nosa.

Hai varios pontos a deixar claros sobre o acontecido:

  1. Gañou o feminismo, acadou un obxectivo que se buscaba, a retirada da lei Gallardón, eso xa quedou claro.
  2. O feminismo, ou os feminismos, demos unha leción, non só aos gobernantes, senón tamén aos propios movementos sociais que, nestes tempos, estamos na rúa loitando por todos os ataques ao que nos vemos sometidas polas políticas neoliberais do PPSOE. Esta leción é que nos feminismos loitamos doutro xeito, aprticipamos doutro xeito e mudamos as cousas, incluso as rompemos, como se viu onte. Polo que reclamamos que teñades esto en conta e reformulemos moitos xeitos clásicos de loita, non desdeñables, pero incorporemos novas formas, novas metodoloxías, funcionan compas!!
  3. Dentro dese xeitos de funcionamento queremos facer unha mención especial non só a todas as compañeiras e compañeiros que loitan e participan desde a perspectiva feminista e modifican estruturas, tamén a algunhas estruturas que, aínda que parten coa reticencia dos feminismos mais autónomos, neste caso tamén deron unha leción metodolóxica. Conformouse no país unha estrutura, aparentemente do mais clásica: unha plataforma de organizacións, a Plataforma Galega Polo Dereito ao Aborto. Fuxindo en moitos casos do xeito de facer das propias organizacións que a conforman, as mulleres que alí estaban apostaron por incorporar compañeiras, adscritas ou non, que tiñan ese desexo común de artellar unha rede feminista que, baixo o mesmo paraugas lilá, definise acordos básicos suficientes para traballar xuntas. Creouse e ante esta vitoria que viamos vir, xa todas mostraron/mos o desexo de seguir, que esto so foi o inicio… a ver se son/mos quen de darlle continuidade.
  4. Esta é unha vitoria, sen dúbida, mais non imos desactivar a #AlertaFeminista, este goberno prepara unha reforma da lei actual, sobre todo no que se refire á capacidade de decisión das mulleres de 16 e 17 anos. Cremos que estas mulleres non toman unha decisión inconsciente, senón que decidir sobre a súa maternidade é algo que lles vai acompañar toda a vida, polo que non queremos que se faga unha reforma da lei nese aspecto. Tamén preparan unha lei de fmailia, supoñemos que ao xeito da que xa nos colaron na Galiza, e imos estar opoñéndonos coa mesma forza.
  5. A lei actual foi un avance, mais non é a lei que queremos tampoco, queremos unha lei que definitivamente proporciones o ACCESO UNIVERSAL AO ABORTO SEGURO E NO SISTEMA PÚBLICO DE SAÚDE. A lei actual non da ese acceso universal e segue derivando intervencións voluntarias de embarazo a redes sanitarias privadas. Como vedes non falamos de Aborto GRATUITO, que remos un ABORTO que se practique no sistema público de saúde que xa mantemos nós.


Con todo esto non queremos empañar a alegría que nos supuxo ver onte a Fachardón caer, por eso o celebramos, e, como no0s é propio, seguiremos esta loita bailando así celebramos e loitamos. convocámosvos pois a sair á rua este domingo con nós, na Coruña será ás 12:00 no campo da leña. No resto das cidades galegas:

28Setembo2014

– Compostela: Concentrámonos na Praza de Praterías ás 12h
– Ferrol: Pasarrúas, saída ás 12 do Cantón e remate na Praza do Inferniño ás 13h
– Vigo: às 11:30h no palco da Alameda de Bouzas.
– Ourense: (por confirmar)

 

 

Viva Miss Travesti Corunha 2014 livre de violência e racismo.

Nomepisesofreghao asinamos e difundimos nas nosas redes o seguinte post proposto por Rubém Centeno Paradela, un dos patrocinadores do Miss Travesti Corunha 2014 descoñecendo que AGAI ía ser outra das entidades patrocinadoras.

Desde Nomepisesofreghao a convocatoria desta festa non nos resultaba políticamente moi atractiva por diferentes motivos, pero ante o coñecemento do patrocinio de AGAI sí queremos apoiar públicamente a reflexión que o noso compañeiro fai, aquó vola deixamos:

A organizaçom da festa Miss Travesti Corunha 2014 deve desmarcar-se claramente da politizaçom interessada que a associaçom racista AGAI pretende realizar desta festa.  Como mulheres nom podemos ficar caladas ante a violência, os crimens e a crescente militarizaçom da sociedade que se está a viver baixo a ocupaçom militar e o apartheid nos territórios palestinos, que por suposto repercute de forma moito mais profunda em todas as minorias, como as mulheres ou os gais, lésbicas e trans. Por favor difundide, Miss Travesti Corunha 2014 nom pode ver-se empanhada por este desafortunado apoio.

Para quen lle interese poñemos aquí a ligazón ao manifesto LGTBQ de BDS Galiza

Orgullo Bukanero, Mach(irul)ismo en Riazor. O aborto importa?

O pasado 16 de febreiro en Riazor, no partido do Deportivo co Sporting de Xixón, a Plataforma polo Dereito ao Aborto da Coruña levamos a cabo unha acción no estadio despregando unha faixa polo Aborto Libre e Gratuito e convocando á manifestación nacional que tería lugar o 9 de marzo en Compostela. A polémica saltou aos medios, xa que a faixa foi retirada inmediatamente pola seguridade do Clube alegando que non ían permitir faixas que non tivesen que ver co estrictamente deportivo, pola contra, nese partido permitíuse que a afición do Sporting mostrase simboloxía profeixista, o cal deu lugar a que a polémica tivese aínda mais repercusión mediática.

FaixaAbortoRiazor

Continuar a ler

Estrea na Coruña do Documental de Raquel Rei “Dez centímetros mais perto do ceo”

Para unhas é un instrumento de tortura, para outras millor xeito de seducción feminina. Diferentes ideas ante un mesmo obxecto, o que mostra que os zapatos de tacón son moito mais que simple calzado. Neste documental os tacóns convírtense na metáfora que convida a reflexionar sobre cómo é o mundo polo que caminamos.

Continuar a ler

Palestra con Carlos Taibo: Da indignación ao contrapoder?

Da indignación ao contrapoder?

Palestra con Carlos Taibo
Xoves 22 de Decembro de 2011
20.00 horas
Galería Sargadelos, Rúa Real 56, A Coruña

::Ciclo de debates::
“Retomar o público, defender o común”

Convoca:
Rede Robin Hood
Rede de Dereitos Sociais
Nomepisesofreghao
Zoopolitik

Os movementos de indignación global percorren o planeta abrindo siginificativas fendas no sistema. Fendas que repolitizan a vida pública e abren espazos para a esperanza da rebeldía. Pero após meses de mobilizacións e protestos, o contexto histórico que nos atopamos non deixa momento algún para a paralise.

No plano da gobernanza e do poder político instucional, as violentas sacudidas da crise están sendo aproveitadas para lexitimar un auténtico golpe de estado planetario. As estructuras de xestión dos gobernos están a ser usurpadas por poderes económicos situados entre as grandes corporacións empresariais e as agencias de especulación financieira.

Atopamonos pois nun impás no que se torna preciso repensar as formas e os lugares desde os que novos suxeitos indignados e os movementos políticos de contestacion ao capitalismo poden artellar estratexias de conflicto desde as que esixir demandas de transformación social real.

Poren, é preciso de unha forma máis urxente ainda, abrir momentos para a discusión sobre como construir espazos propios onde poder satisfacer todas estas demandas de unha forma non subsidiaria das estructuras de poder, de xeito autónomo e liberado.

O desafío, non é sinxelo. Ante a destrucción do que é de todas e de todos, do público, ante a privatización de cada espazo de vida (educación, saúde, cultura, afectos..) é preciso asumir a necesidade de poñer en marcha entre todas experiencias colectivas non sóde defensa do público, senón de empoderamento do común.

CONTRA O ISLAM?. DEFORMACIÓNS DA VISÓN EUROCÉNTRICA. ROLES DE XÉNERO MUSULMANES NOS MEDIOS

::::::::::Este Venres 16 de decembro::::::::::
::::::::::::::::::::Ás 20:00h.:::::::::::::::::::::::::::::
:::::::::::::Na Galería Sargadelos:::::::::::::::::

PALESTRA:
CONTRA O ISLAM?. DEFORMACIÓNS DA VISÓN EUROCÉNTRICA
ROLES DE XÉNERO MUSULMANES NOS MEDIOS
POR:
LAURE RODRÍGUEZ QUIROGA

Laure é activista e pensadora do Feminismo Islámico contemporáneo. Investigadora e Membro do Comité  Executivo do Instituto de Estudos Euromediterráneos da Universidade Complutense de Madrid. Actualmente preside a Unión de Mulleres Musulmás de España, sendo co-directora do Congreso Internacional de Feminismo Islámico. É Directora da Consultora Social e Intercultural Torre de Babel, sendo asesora en materia de xénero para diferentes entidades.

Con Laure poderemos comprender a construcción dos roles de xénero que se fai desde os medios e desde a perspectiva eurocentrista para así ter as claves para deconstruilos.

Organiza: Fugaemrede, Maribolheras Precárias e Nomepisesofreghao

Suxeitos Emerxentes: sexualidades e feminismos contemporáneos

Este mércores 14 ás 10 da mañá estaremos na mesa redonda: Colectivos feministas que empregan a linguaxe artística como práctica política na Galiza
MULHERES TRANSGREDINDO (Santiago de Compostela), MARIBOLHERAS PRECÁRIAS (A Coruña), NOMEPISESOFREGHAO (A Coruña)

O curso de verán ten como propósito fundamental dar a coñecer as novas correntes teóricas e prácticas do pensamento crítico feminista e dos movementos de liberación sexual actuais. O enfoque debe ser comprendido a partir dunha dislocación múltiple do suxeito feminista, onde a identidade moderna, homoxénea e esencial do suxeito “muller” comeza a ser redefinida, diver…sificada e afinada pola intervención múltiple de novos suxeitos que emerxen desde contextos xeográficos e políticos afastados tradicionalmente da centralidade política feminista.

+info maribolhera.com

2 de Xuño, Día Internacional das Putas. Por HETAIRA.

Desde 1975, o 2 de xuño celébrase o Día Internacional das Putas. Un día non oficial, por suposto, pero con todo proclamado e propagado por prostitutas e polas asociacións en defensa das traballadoras do sexo, sobre todo en Latinoamérica e Europa.

Por que este día?

Porque o 2 de xuño de 1975, máis de cen prostitutas ocuparon a igrexa Saint-Nizier na localidade francesa de Lyon para chamar a atención sobre a súa mala situación e sobre as represalias continuas que sufrían por parte da Policía: abusos e violencia, multas e encarceramentos. ‘Mozas alegres na casa do señor’, titulaban nun texto enviado á prensa onde explicaban a súa acción. Unha ocupación pacífica que se propagou, inesperadamente, a outras cidades francesas.

Nesa igrexa xestouse o Colectivo de Prostitutas, un referente histórico para todas as organizacións posteriores. Como dicía Ulla, unha das súas líderes: “Esperamos a nosa liberdade en tanto que mulleres tal e como somos, e non tal e como queredes que sexamos para tranquilizar a vosa conciencia (…). Non teñades medo: esta liberación non suporá automaticamente unha proliferación das prostitutas. A non ser que nós, as mulleres, sexamos todas mozas ás que unicamente reprimía o medo á policía…”.

Por iso, aproveitamos este día 2 de xuño de 2011 para lembrar ás compañeiras encerradas na igrexa, pola súa valentía, por enfrontarse á hipocrisía social facéndose visibles, por falar publicamente dos seus problemas, por dar forza a outras mulleres a facer o mesmo.

Desde Hetaira festexamos, rememoramos este día e aproveitamos para seguir esixindo o mesmo que elas (e xa pasaron máis de 26 anos!): respeto total ao traballo sexual (non á criminalización legal ou social) e dereitos laborais para as prostitutas.

Hoxe, día 2 de xuño estaremos con toda a nosa forza (aínda que desde a distancia) apoiando as manifestacións contra a represión do traballo sexual, na Praza Pigalle-République de París, a partir das 14,00 horas; e na Praza da Intendencia en Cordoba (Arxentina) e na Praza de San Martín en Lima (Perú) e en todas as prazas reais ou inventadas para esixir respeto total ao traballo sexual.

Hetaira, colectivo en defensa dos dereitos das prostitutas.

Madrid, 2 de xuño de 2011

(*) Nalgúns países orientais e a India celébrase este día o 3 de marzo.

PROPOSTAS EMANCIPADORAS DO FEMINISMO Por EMPAR PINEDA

Por abrir un espazo de debate compartimos este texto de Empar Pineda (escritora, activista lesbiana e feminista), de hai xa bastante tempo, a través do cal gostariamos de comezar a debatir sobre a importancia de incorporar prácticas da loita feminista na esquerda actual, nos movementos sociais, ou como lle queramos chamar a estos os nosos espazos de loita e participación… quixeramos seguer a facer escolmas de artigos sinxelos e lexibles para profundizar neste debate, as achegas serán benvidas neste sentido.

O texto de Empar é, para comezar, algo vello, as referencias aportadas cando fala de esquerda son quizais mais da esquerda clásica, mas, baixo o meu ponto de vista nalgúns casos aplicables á nosa realidade. A idea cando aportamos este texto é escoller as achegas… certamente o propio movemento feminista reproduce erros, más o alicerce da loita feminista modifica as conductas, o xeito de asumir eses erros… unha práctica feminista no movemento que sexa enriquece as dinámicas, porque fala de loita, de participación, de liberación… como todo é unha ferramenta que hai que aprender a manexar, hai que millorala e hai que socializala…

Desde Nomepisesofreghao temos defendido sempre os espazos de mulleres, e ímolo seguir facendo, más como seres complexas que somos tamén precisamos calar nas loitas que conforman a nosa propia loita… que millor que debatindo… aí queda o texto e esperamos recibir mais achegas doutros artigos que poder compartir…

Preme na imaxe para acceder ao PDF